Skip to content

Przeciwciała przeciwko proteazie rozszczepiającej czynnik von Willebranda w ostrym zakrzepowym trombocytopenicznym Purpura ad 9

1 miesiąc ago

506 words

Niemniej jednak nie wykluczamy, że inne choroby mogą być związane z niedoborem tej proteazy. Osocze od zdrowych osób zawierało śladowe ilości fragmentów 350 kD i 200 kD czynnika von Willebranda, podczas gdy osocze od pacjentów z zakrzepową plamicą małopłytkową nie zawsze zawierało te fragmenty. Gdy są obecne, takie fragmenty mogły być wytworzone zanim aktywność proteazy została powstrzymana przez inhibitory. Wiele próbek osocza od pacjentów z ostrą zakrzepową plamicą małopłytkową miało również prążki 300 kd. Prążki te różniły się od prążka 350 kD wytwarzanego przez proteazę lub wytwarzanego przez plazminę17. Czy zarówno proteazy cysteinowe, jak i mikrocząstki płytek krwi, które wykryto w osoczu od pacjentów z zakrzepową plamicą małopłytkową, 21,22 wytworzyły te prążki in vivo i rola, jeśli w ogóle istnieje, w chorobie pozostaje do ustalenia.
Stwierdziliśmy, że osocze większości pacjentów zawiera inhibitory proteazy rozszczepiającej czynnik von Willebranda. W każdej z badanych próbek inhibicję pośredniczyły przeciwciała IgG. Te przeciwciała były prawdopodobnie skierowane przeciwko proteazie, ale mogły być również skierowane przeciwko nieznanym kofaktrom proteazy. Ponieważ inkubacja osocza od pacjentów z zakrzepową plamicą małopłytkową z oczyszczonym czynnikiem von Willebranda przed dodaniem plazmy kontrolnej skutkowała mniejszą inhibicją niż inkubacja osocza z osoczem kontrolnym, a następnie dodanie czynnika von Willebranda (dane nie pokazane), to jest mało prawdopodobne, że inhibitory były skierowane przeciwko miejscom cięcia substratu czynnika von Willebranda.
U czterech pacjentów z przewlekłą, nawracającą postacią zakrzepowej plamicy małopłytkowej stwierdzono zmniejszoną aktywność proteazy rozszczepiającej czynnik von Willebranda.19 U żadnego z tych pacjentów nie wykryto inhibitora proteazy. Jednakże, jak opisali Furlan i wsp.23 w innym miejscu niniejszego wydania Journal, inhibitory tej aktywności proteazy wykryto u pacjentów z ostrą zakrzepową plamicą małopłytkową.
Wskazano na związek między zakrzepową plamicą małopłytkową a nieprawidłową reakcją immunologiczną. 24 Leczenie glikokortykosteroidami lub immunoadsorpcją białkiem A gronkowca może wywołać remisję choroby, 27 jednak nawet przy braku immunosupresji zakrzepowa plamica małopłytkowa nie powraca w większości przypadków. pacjenci z powodzeniem leczeni plazmaferezą. Przejściowy charakter ostrej trombotycznej plamicy małopłytkowej zwiększa prawdopodobieństwo, że przeciwciała przeciwko proteazie reprezentują obłąkaną odpowiedź na pewne zdarzenia wyzwalające.
W jaki sposób niedobór proteazy rozszczepiającej czynnik von Willebranda prowadzi do zakrzepicy płytek krwi w skrzeplinowej plamicy małopłytkowej. Naprężenie ścinające rozwija czynnik von Willebranda 28 i nasila jego proteolizę za pomocą proteazy w normalnym osoczu.15,17 Naprężenie ścinające może również eksponować miejsca wiązania płytek czynnika von Willebranda. Nasze odkrycie, że wzrost aktywności kofaktora rystocetyny był zależny od poziomu naprężenia ścinającego, potwierdza taką możliwość. Tak więc, w nieobecności proteazy, większe, nie rozwinięte multimery mogą bardziej wiązać płytki krwi
[hasła pokrewne: cilostazol, dienogest, Mimośród ]
[podobne: osa a pszczoła, pasożyty wewnętrzne, pęcherzowe oddzielanie się naskórka ]