Skip to content

olympus endoterapia warszawa

4 miesiące ago

619 words

Wewnętrzne miejsce wejścia rybosomu (IRES), a następnie ulepszony gen białka czerwonej fluorescencji (IRES / DsRed) wprowadzono do 3. UTR genu Pnkd. Pierwotny BAC bez mutacji zastosowano do wytworzenia myszy Pnkd WT-Tg. (B) Analiza Southern blot u myszy zmutowanych i WT-Tg. (C) Analiza Western blot ekstraktów mózgowych myszy mut-Tg i WT-Tg z C-końcowym przeciwciałem. Tubulinę zastosowano jako kontrolę obciążenia. (D) myszy Pnkd-KO. Krótkie ramię homologiczne powyżej egzonu 5 i długie ramię homologiczne poniżej eksonu 9 zostały zamplifikowane i subklonowane do wektora PGKNeo pMCIDT-A w celu zastąpienia 1,5 kb genomowego DNA Pnkd (w tym eksonów 5 a 9) genem oporności na neomycynę. (E) Analiza genotypowa myszy Pnkd-KO za pomocą RT-PCR. (F) Analiza Western blot myszy z mut-Tg i KO przy użyciu przeciwciała C-końcowego. Tubulinę zastosowano jako kontrolę obciążenia. * Pnkd-L (~ 47 kDa); ** Pnkd-M (~ 40 kDa). Zaobserwowano liczne linie myszy mut-Tg, WT-Tg i KO, a wszystkie były płodne, z prawidłowym wzrostem i nie miały żadnych poważnych nieprawidłowości fenotypowych. Żadna z linii nie wykazywała defektów neuropatologicznych przez barwienie Nisslem (dane nie przedstawione). Ciężar ciała myszy PNKD wykazywał tendencję niższą niż u myszy z miotu WT, ale różnica nie była statystycznie istotna. Jednak u myszy z mut-Tg obserwowano dyskinezy po stresie, takie jak długotrwałe leczenie (> 15. 30 minut, patrz Supplemental Video 1). W dyskinezach uwzględniono ruchy ustno-twarzowe (np. Wypustki języka) i ruchy stereotypowe (powtarzane węszenie i wychowywanie w jednym miejscu, patrz Dodatkowy film 1). Dyskinezje nie były obserwowane u myszy z miotu WT, myszy WT-Tg ani myszy Pnkd-KO. Myszy prowokowano ip zastrzykiem kofeiny (25 mg / kg) lub etanolu (1,5 g / kg, 20% obj./obj.). U myszy z mut-Tg kofeina wywoływała dyskinetyczne ataki około 10-15 minut po leczeniu, które utrzymywały się przez 2 godziny (Figura 4A i Suplementacja wideo 2). Nasilenie ataków u myszy z mut-Tg było znacząco zwiększone w porównaniu do kontroli w profilaktyce lub kontroli podiewówkowej za pomocą nośnika (roztwór soli, 10 ml / kg, Figura 4B). Działania behawioralne iniekcji kofeiny u myszy z miotu WT i myszy WT-Tg były umiarkowaną hiperlokomocją podczas pierwszej godziny, ale nie obserwowano żadnych dyskinez (fig. 4A). Etanol wywoływał także dyskinetyczne ataki u myszy z mut-Tg (ale nie u myszy z miotu WT), rozpoczynających się 10 minut po iniekcji i trwających 2. 4 godziny, a ataki były cięższe niż te wywoływane przez kofeinę. Myszy mut-Tg doznały silnej sztywności osiowej, z pewnymi nieprawidłowymi ruchami kończyn (Figura 4C i Uzupełniające Wideo 3, A i B). Nie zaobserwowaliśmy żadnych nieprawidłowych ruchów myszy WT-Tg lub KO po wstrzyknięciu kofeiny lub etanolu (dane nie pokazane). Przeanalizowaliśmy wiele linii myszy mut-Tg, WT-Tg i KO do wstrzyknięcia ip kofeiny lub etanolu, a wyniki nie wykazały różnic między genotypami. W przeciwieństwie do chomików dtsz, nie było oczywistych zależnych od wieku różnic w ekspresji dyskinez u myszy z mut-Tg. Fig. 4 Zmutowane myszy Pnkd (myszy mut Tg, Pnkd) rekapitulują fenotyp PNKD i zmieniono sygnalizację dopaminy. (A) Ocena ilościowa aktywności myszy Pnkd i myszy z miotu WT po wstrzyknięciu kofeiny (25 mg / kg, ip). Indukowane kofeiną ruchy hiperkinetyczne u zmutowanych myszy. (B) Oceny aktywności myszy Pnkd i myszy z miotu WT po wstrzyknięciu soli fizjologicznej (10 ml / kg, ip). Nieznaczny wzrost aktywności zaobserwowano u myszy Pnkd 30. 50 minut po wstrzyknięciu soli fizjologicznej. (C) Myszy mut-Tg przejawiały głęboką dyskinezę po wstrzyknięciu etanolu (1,5 g / kg, 20% v / v, ip), ale to samo leczenie nie powodowało ruchów hiperkinetycznych u miotów z WT. Oceny aktywności są wyrażone jako średnie. SEM (n = 8 dla każdej grupy)
[podobne: płatki jaglane właściwości, pasożyty wewnętrzne, płesznik ]

0 thoughts on “olympus endoterapia warszawa”