Skip to content

kamień na nerce usuwanie

2 miesiące ago

493 words

Wartości KD interakcji pomiędzy PON1 i nHDL utworzone z postaciami rekombinowanego APOA1 z P1mut lub P2mut były zmniejszone odpowiednio 1,6-krotnie i 2,6-krotnie, w porównaniu z obserwowanymi wartościami KD dla oddziaływania PON1 z nHDL utworzonym z rekombinowanym ludzkim (WT). APOA1 (dodatkowa Figura 6). Następnie zbadaliśmy, czy sekwencje P1 lub P2 w APOA1 są zaangażowane w interakcje PON1. Oczyszczone PON1 jest bardziej nietrwałe termicznie pod nieobecność HDL i może stracić aktywność katalityczną przy przedłużonej inkubacji w 37 ° C (Figura 4A). Jednakże w obecności albo pozbawionego lipidów APOA1 (Figura 4A, zielona krzywa), pęcherzyków fosfolipidowych (Figura 4B, fioletowa krzywa), albo nHDL (Figura 4B, zielona krzywa), aktywność PON1 jest stymulowana i stabilizowana w czasie, stała. z wiązaniem zarówno składników lipidowych, jak i białkowych odtworzonego nHDL. Co godne uwagi, inkubacja PON1 z jedną z form rekombinowanych APOA1 zawierających P1mut lub P2mut lub odtworzony nHDL wytworzony przy użyciu tych zmutowanych postaci APOA1 wykazywał pośrednią zdolność do wiązania, stymulowania i stabilizacji aktywności PON1 podczas przedłużonych inkubacji w 37 ° C (Figura 4). , A i B). Fenotypy pośrednie (ochrona przed denaturacją termiczną) obserwowane w przypadku nHDL utworzonego przy użyciu zmutowanych sekwencji P1 lub P2 są zgodne z tymi regionami w APOA1, pełniącymi rolę funkcjonalną w częściowym podtrzymywaniu oddziaływania HDL-PON1. W innej serii eksperymentów próbowaliśmy ustalić, czy siła kompleksu binarnego HDL-PON1 wpływa na aktywność MPO. Warto zauważyć, że podczas gdy binarny kompleks utworzony przez PON1 z nHDL, który został utworzony z zastosowaniem rekombinowanego ludzkiego APOA1 WT, hamował aktywność MPO o około 50%, kompleks PON1 utworzony z nHDL otrzymanym z mutantem P1 lub P2 APOA1 wykazał zmniejszoną zdolność do hamowania Aktywność MPO (Figura 4C). Ryc. 4 Demonstracja, że regiony AP1 P1 i P2 są funkcjonalnie ważne w trójskładnikowym kompleksie HDL-PON1-MPO. (A) APOA1 niosące mutacje w regionie P1 lub P2 (w porównaniu z WT) inkubowano z PON1 w 37 ° C przez wskazane czasy, a następnie określono aktywność paraoksonaz. Wyniki normalizowano (100%) do aktywności PON1 mierzono bez dodatku (NA) w t = 0. (B) PON1 inkubowano z odtworzonym HDL (rHDL; 100: 10: 1, OPC / cholesterol / APOA1, mol / mol / mol) przy użyciu wskazanych postaci APOA1 (mutanty WT w stosunku do P1 względem P2) lub małych pęcherzyków jednowarstwowych (SUV) złożonych z 1-palmitoilo-2-oleoilo-sn-glicero-3-fosfocholiny (POPC) (16: 0, 18: fosfatydylocholinę [PC]) we wskazanych czasach, a następnie mierzono aktywność paraoksonaz. Wyniki znormalizowano (100%) do aktywności PON1 zmierzono bez dodania w t = 0. (C) Test TMB wykazał wpływ różnych poziomów dwuskładnikowego kompleksu złożonego z PON1 i wskazanego rHDL (wytworzonego z WT względem P1 względem P2 Zmutowany APOA1) na aktywność MPO. Wszystkie wyniki reprezentują średnią. SD z co najmniej 3 niezależnych eksperymentów. W A i B różnice między WT i mutantami w 3-godzinnym punkcie były znaczące (APOA1 WT względem APOA1 P1, P <0,05, APOA1 WT względem APOA1 P2, P <0,05). W C istotna była różnica między WT i mutantami w stosunku molowym rHDL / PON1 do MPO wynoszącym 20 lub więcej (rHDL WT wobec rHDL P1, P <0,05; rHDL WT względem rHDL P2, P <0,05). PON1 Tyr71 jest funkcjonalnie ważnym miejscem dla interakcji HDL i celem katalizowanego przez MPO utleniania w ludzkiej blaszce miażdżycowej. Aby zbadać miejsca na PON1, które mogą uczestniczyć w interakcjach HDL, wygenerowaliśmy rekonstytuowany nHDL, zawierający zamiast cholesterolu, syntetyczny, fotoaktywowalny analog cholesterolu zawierający ugrupowanie diaziryny w C6 sterolu, jak opisano w Metodach (Figura 5A) [więcej w: przerzuty do kości, płatki jaglane właściwości, przetoka zębowa ]

0 thoughts on “kamień na nerce usuwanie”

  1. [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: usługi pogrzebowe warszawa[…]