Skip to content

Interferon Alfa-2b w monoterapii lub w skojarzeniu z rybawiryną jako leczenie początkowe w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu C ad

1 miesiąc ago

495 words

Interferon alfa-2b podawano podskórnie w dawce 3 milionów jednostek trzy razy w tygodniu, a rybawirynę (lub dopasowane placebo) podawano doustnie dwa razy dziennie w całkowitej dziennej dawce 1000 mg dla pacjentów ważących 75 kg lub mniej i 1200 mg dla tych, którzy ważyli ponad 75 kg. Oba leki zostały uruchomione i zatrzymane w tym samym czasie. Nasilenie działań niepożądanych oceniono jako łagodne, umiarkowane, ciężkie lub zagrażające życiu17; leczenie przerwano po wystąpieniu zdarzeń zagrażających życiu. W przypadku ciężkich działań niepożądanych, innych niż niedokrwistość, dawkę interferonu alfa-2b zmniejszono do 1,5 miliona jednostek trzy razy w tygodniu, a dawkę rybawiryny zmniejszono do 600 mg na dobę. Pełną dawkę można było wznowić po wystąpieniu zdarzenia lub przerwać, jeśli efekt utrzymywał się. Dawkę rybawiryny zmniejszono do 600 mg na dobę u pacjentów, których stężenie hemoglobiny spadło poniżej 10 g na decylitr, i przerwano leczenie, jeśli stężenie spadło poniżej 8,5 g na decylitr.
Pacjenci byli oceniani jako ambulatoryjni w tygodniach 1, 2, 4, 6 i 8, a następnie co 4 tygodnie podczas leczenia oraz 4, 8, 12 i 24 tygodni po leczeniu. Testy biochemiczne i hematologiczne zostały wykonane przez laboratorium centralne. Poziomy RNA HCV w surowicy określono przed leczeniem; podczas leczenia w 4, 12 i 24 tygodniu; w 36 i 48 tygodniu u pacjentów leczonych przez 48 tygodni; i po terapii w 12 i 24 tygodniu. RNA HCV w surowicy mierzono za pomocą testu łańcuchowej reakcji odwrotnej transkrypcji-polimerazy z czułością 100 kopii na mililitr (National Genetics Institute, Los Angeles). 18 Genotypowanie HCV przeprowadzono jak poprzednio. opisano 19. Biopsję wątroby wykonano 24 tygodnie po zakończeniu leczenia, a próbki były analizowane przez pojedynczego patologa, który nie był świadomy identyfikacji pacjentów, schematu leczenia i odpowiedzi oraz czasu biopsji w odniesieniu do leczenia.
Ocena skuteczności
Pierwszorzędowym punktem końcowym była utrzymująca się odpowiedź wirusologiczna, określona jako brak RNA HCV w surowicy 24 tygodnie po zakończeniu leczenia. Drugorzędowymi punktami końcowymi były normalizacja stężenia aminotransferazy w surowicy i poprawa histologiczna. Stopień zapalenia wątroby i zwłóknienia oceniano za pomocą zmodyfikowanego wskaźnika aktywności histologicznej Knodella. 20 Punktacja stanu zapalnego została uzyskana przez połączenie wyników dla pierwszych trzech składników tego wskaźnika: wrotnego, okołoportowego i zrazikowego stanu zapalnego. Wynik może wynosić od 0 do 18, z wyższymi wynikami wskazującymi na bardziej poważne nieprawidłowości. Stopień zwłóknienia oceniono jako 0, bez zwłóknienia; 1, zwłóknienie narządu; 3, mostkujące zwłóknienie; lub 4, marskość. Poprawę histologiczną definiowano jako spadek o co najmniej dwa punkty w wyniku zapalenia, w porównaniu z wynikiem dla próbki do biopsji wstępnej. Oceniano również odpowiedź biochemiczną oraz utrzymującą się połączoną odpowiedź biochemiczną i wirusologiczną.1
Analiza statystyczna
W badaniu zaplanowano 220 pacjentów na grupę, aby uzyskać 89% skuteczności w wykryciu różnicy 15 punktów procentowych między odsetkiem utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej (30% do 45%), przy poziomie istotności 5% (z dwustronnymi testami)
[podobne: przerzuty do kości, noni, bromazepam ]
[więcej w: polipektomia, porażenie piorunem, przerzuty do kości ]