Skip to content

Doświadczenia lekarzy podstawowej opieki nad finansowymi zachętami w systemach opieki zarządzanej ad 5

1 miesiąc ago

506 words

Związek między zachętami finansowymi a presją postrzeganą jako kompromis w opiece, w zależności od rodzaju ciśnienia. Kiedy zbadaliśmy związek między raportem lekarza o występowaniu zachęty finansowej a doświadczeniem lekarza związanym z presją związaną z praktyką, stwierdziliśmy, że obecność zachęt przewidywała presję w bardzo specyficzny sposób (Tabela 3). Obecność zachęty indeksowanej do skierowania pacjentów wiązała się z percepcją, że presja ograniczania skierowań pogorszyła opiekę (skorygowany iloraz szans, 2,5; 95% przedział ufności, 1,2 do 5,0). Jednak zachęta związana z odesłaniami nie była istotnie związana z doświadczeniem presji obserwowania większej liczby pacjentów (skorygowany iloraz szans, 1,2; 95-procentowy przedział ufności, 0,7 do 2,2) lub ograniczenia co pacjenci zostali poinformowani o opcjach leczenia (skorygowany iloraz szans 1,9; przedział ufności 95%, 0,7 do 5,2). Z drugiej strony obecność zachęty opartej na produktywności wiązała się z odczuwaniem przez lekarzy presji obserwowania większej liczby pacjentów każdego dnia, którzy wierzyli w pogorszenie opieki (skorygowany iloraz szans, 2,1; 95-procentowy przedział ufności, od 1,2 do 3,8), ale nie z naciskiem na ograniczenie odesłań (skorygowany iloraz szans, 1,1; 95% przedział ufności, 0,5 do 2,1) lub ograniczenie informacji podawanych pacjentom na temat opcji leczenia (skorygowany iloraz szans, 0,8; przedział ufności 95%, 0,3 do 2,2). Zachęty związane z jakością opieki lub zadowoleniem pacjentów nie były w istotny sposób związane z presją związaną z praktyką w tych trzech obszarach. Dodatkowa charakterystyka praktyk zawartych w modelach regresji wiązała się z opisywanym doświadczeniem nacisku. W porównaniu z praktykami indywidualnymi, lekarze w modelach personelu lub modelach grupowych HMO odczuwali mniejszą presję, aby ograniczać skierowania w taki sposób, że czuli się zagrożeni (skorygowany iloraz szans, 0,3; 95-procentowy przedział ufności, 0,1 do 0,8) lub aby ograniczyć opowiadali pacjentom o możliwościach leczenia w sposób naruszający opiekę (skorygowany iloraz szans, 0,2; 95-procentowy przedział ufności, 0,0 do 0,6), ale odczuwali także większą presję, aby zobaczyć więcej pacjentów (skorygowany iloraz szans, 2,7; 1,3 do 5,6). Lekarze, których praktyki obejmowały większą liczbę pacjentów uczestniczących w HMO, odczuwali większą presję na ograniczenie liczby skierowań (skorygowany iloraz szans, 1,1; 95-procentowy przedział ufności, 1,0 do 1,2 dla każdego bezwzględnego wzrostu o 10% w stosunku do pacjentów, którzy zostali zapisani w HMO ), ale nie więcej presji, aby zobaczyć więcej pacjentów lub ograniczyć to, co powiedzieli pacjentom.
Ogółem 49% respondentów stwierdziło, że są bardzo zadowoleni ze swoich praktyk. W analizach surowych danych lekarze byli mniej skłonni do zadowolenia, jeśli zgłosili większą presję ograniczania skierowań (P = 0,001), zobaczenia większej liczby pacjentów (P = 0,001) lub ograniczenia tego, co powiedzieli pacjentom (P = 0,01). W modelach logistyczno-regresyjnych, które obejmowały wszystkie trzy rodzaje zachęt, lekarze z zachętą opartą na produktywności byli mniej niż inni, bardzo zadowoleni (skorygowany iloraz szans, 0,4; 95% przedział ufności, 0,2 do 0,6), oraz ci z zachęta oparta na jakości lub zadowoleniu była bardziej prawdopodobna, bardzo zadowolona (skorygowany iloraz szans, 1,8; 95-procentowy przedział ufności, od 1,1 do 3,0)
[patrz też: bimatoprost, alemtuzumab, bupropion ]
[więcej w: psychoterapia psychodynamiczna, pszczoła a osa, pszeniczny brzuch ]